Power Automate, n8n czy Make – którą platformę automatyzacji wybrać dla firmy

Wszystkie trzy narzędzia robią w podstawie to samo: gdy coś się wydarzy w jednym systemie, wykonują ustalone kroki w innych. Przykład: gdy do skrzynki trafi faktura, zapisz załącznik w SharePoint, wpisz dane do tabeli i wyślij powiadomienie do księgowej.

Różnią się tym, gdzie działają, kto ich używa i jak się rozliczają. Gotowe połączenie z innym programem nazywa się łącznikiem; w Make i n8n pojedyncze kroki takiego połączenia to moduły i węzły. Poniższa tabela zestawia najważniejsze różnice.

Zbudowanie pierwszego przepływu trwa często kilka godzin. Prawdziwa praca zaczyna się później: hasło do systemu wygasa, dostawca zmienia formularz, ktoś odchodzi z firmy, a razem z nim wiedza o tym, jak działała automatyzacja.

Dlatego zanim porównasz ceny, odpowiedz na cztery pytania z listy poniżej. Odpowiedzi zwykle wskazują platformę lepiej niż jakakolwiek tabela funkcji.

Power Automate jest naturalnym wyborem dla firmy, która pracuje na Microsoft 365. Przepływy korzystają z tych samych kont co poczta i Teams, więc nie trzeba osobno zarządzać dostępami. Akceptacje faktur czy wniosków urlopowych mogą pojawiać się bezpośrednio w Teams, gdzie kierownik zatwierdza je jednym kliknięciem.

Administrator ma też gotowe narzędzia nadzoru. Zasady danych w centrum administracyjnym Power Platform pozwalają na przykład zablokować łączniki, przez które dane firmy mogłyby trafić do prywatnych usług. To ważne, gdy przepływy budują pracownicy działów, a nie tylko IT.

Ograniczenia dotyczą głównie kosztów i świata poza Microsoft. Łączniki do wielu systemów spoza Microsoft, np. baz danych czy popularnych CRM, są płatne. Przepływów nie przeniesiesz też łatwo do innego narzędzia – przy zmianie platformy trzeba je zbudować od nowa.

Power Automate jako jedyna z trzech platform potrafi też obsługiwać stare programy na komputerze, klikając w nie tak jak człowiek. Taka automatyzacja to RPA (od ang. robotic process automation) – przydaje się, gdy system nie ma innego sposobu wymiany danych.

n8n wybierają firmy, które chcą mieć automatyzacje na własnym serwerze i mają osobę, która się nim zajmie. Dane przepływają wtedy wyłącznie przez infrastrukturę firmy. Wersję podstawową można zainstalować bez opłaty licencyjnej, a koszt to serwer i czas administratora.

Warto wiedzieć, że n8n nie jest oprogramowaniem otwartym w klasycznym sensie. Kod jest publiczny, ale licencja pozwala używać go tylko na własne potrzeby firmy. Nie wolno go odpłatnie udostępniać innym firmom, a część funkcji wymaga licencji płatnej.

W praktyce ma to znaczenie przy logowaniu. Logowanie jednym kontem firmowym (SSO) i praca z kilkoma środowiskami są w planie Business dla instalacji na własnym serwerze. n8n wycenia go na 667 EUR miesięcznie przy płatności rocznej. Bez tego każdy użytkownik ma osobne konto w n8n.

Największe ryzyko to brak opiekuna. Serwer trzeba aktualizować, zabezpieczyć i kopiować. Jeśli jedyna osoba, która to umie, odejdzie z firmy, automatyzacje kluczowych procesów zostają bez opieki.

Make (dawniej Integromat) sprawdza się tam, gdzie trzeba szybko połączyć wiele aplikacji internetowych: sklep internetowy, system do wysyłki newslettera, formularze, arkusze i komunikator. Edytor pokazuje cały scenariusz jako czytelny schemat, więc pracownik marketingu zbuduje prostą automatyzację bez pomocy IT.

Od 2025 r. Make pozwala w płatnych planach dodać do scenariusza własny kod w JavaScript lub Pythonie. Starsze porównania, które piszą, że w Make nie da się uruchomić kodu, są więc nieaktualne.

Make działa wyłącznie w chmurze producenta. Jeśli umowy z klientami lub przepisy branżowe wymagają, żeby dane zostały na Twoich serwerach, Make odpada. Słabiej radzi sobie też z systemami zainstalowanymi w firmie, np. starszym ERP bez dostępu z internetu.

Każda platforma liczy koszt inaczej, więc porównanie samych cenników prowadzi na manowce. Power Automate liczy użytkowników, n8n w chmurze – uruchomienia, a Make – wykonane kroki. Ten sam proces może więc wypaść tanio na jednej platformie i drogo na innej.

Weźmy hipotetyczny proces obsługi zamówień: 50 zamówień dziennie, 22 dni robocze, każde uruchomienie ma 8 kroków. To 1 100 uruchomień miesięcznie. W n8n w chmurze to 1 100 uruchomień, w Make około 8 800 kredytów, bo 1 100 × 8 = 8 800.

W Power Automate liczy się, kto buduje i uruchamia przepływy. Jeśli proces korzysta z łącznika premium, np. do bazy danych, potrzebna jest licencja Premium. Dla 5 twórców to 5 × 15 USD × 12 miesięcy = 900 USD rocznie według cennika katalogowego.

Do licencji dolicz koszty, których nie ma w cennikach: czas osoby, która utrzymuje przepływy, serwer przy n8n na własnej infrastrukturze, szkolenia oraz ewentualną zmianę platformy w przyszłości.

Przy automatyzacjach dane przechodzą przez platformę, nawet jeśli nigdzie ich nie zapisujesz. Dlatego warto znać trzy rzeczy: kto może tworzyć i zmieniać przepływy, przez czyje serwery płyną dane i czy widać, kto co zmienił.

Power Automate korzysta z mechanizmów Microsoft 365: kont Microsoft Entra ID, zasad danych i dzienników aktywności. W n8n na własnym serwerze wszystkie te elementy projektuje i utrzymuje Twoja firma, co daje pełną kontrolę, ale wymaga pracy. W Make podstawą jest umowa z dostawcą, wybór regionu przetwarzania danych i uprawnienia w zespołach.

Przy danych osobowych w każdym przypadku potrzebujesz umowy powierzenia przetwarzania danych z dostawcą chmury. Sprawdź też, czy dane są przetwarzane w Unii Europejskiej.

W średniej firmie najlepiej zacząć od jednej platformy głównej. Druga ma sens dopiero wtedy, gdy rozwiązuje konkretny problem, którego główna nie rozwiązuje albo rozwiązuje za drogo.

Typowe połączenie to Power Automate dla obiegu dokumentów i akceptacji w Microsoft 365 oraz n8n lub Make dla procesów w aplikacjach internetowych marketingu. Taki układ działa tylko wtedy, gdy zasady są spisane.

Najgorszy scenariusz to trzy platformy robiące to samo, bo każdy dział wybrał swoją. Wtedy nikt nie wie, gdzie szukać przepływu, który przestał działać, a firma płaci za trzy narzędzia.

Najlepszy pierwszy krok to nie „kupujemy Power Automate, bo mamy Microsoft”, tylko analiza kilku konkretnych procesów. Poniższe kroki zajmują zwykle kilka spotkań, a chronią przed decyzją, którą trudno potem odwrócić.