Claude Mythos: co model AI do wyszukiwania luk w oprogramowaniu oznacza dla bezpieczeństwa Twojej firmy

Claude Mythos to najmocniejsza rodzina modeli AI firmy Anthropic, twórcy asystenta Claude. Od wcześniejszych modeli różni się przede wszystkim tym, jak dobrze czyta kod programów i wyszukuje w nim luki. Luka (podatność) to błąd w oprogramowaniu, który pozwala włamywaczowi przejąć system albo wykraść dane.

Najlepiej widać to na przykładzie przeglądarki Firefox. Mozilla, która ją rozwija, testowała wczesną wersję modelu, Claude Mythos Preview. W wersji Firefox 150 poprawiono 271 luk znalezionych w trakcie tych testów, z czego 180 oceniono jako poważne.

Warto znać też drugą stronę. Mozilla zastrzegła w tym samym wpisie, że każdą z tych luk mógłby znaleźć także wybitny specjalista. Model nie robi więc rzeczy niemożliwych dla człowieka. Robi je znacznie szybciej i taniej, a to zmienia rachunek po obu stronach.

Historia tego modelu jest krótka, ale burzliwa. Dla zarządu ważna jest głównie dlatego, że pokazuje, jak niestabilny bywa dostęp do najnowszych narzędzi AI. Najważniejsze daty zebraliśmy w tabeli poniżej.

Fable i Mythos to w praktyce ta sama rodzina modeli z różnymi zabezpieczeniami. Fable jest wersją ogólnodostępną. Gdy wykryje prośbę z obszarów wrażliwych, takich jak atakowanie systemów, biologia i chemia, odpowiedź przejmuje słabszy model. Mythos ma część tych blokad zdjętych i trafia tylko do sprawdzonych obrońców.

Czerwcowe zawieszenie trwało niecałe trzy tygodnie. Amerykański Departament Handlu nakazał zablokować dostęp osobom spoza USA, a Anthropic, nie mogąc na bieżąco sprawdzać obywatelstwa użytkowników, wyłączył oba modele wszystkim. Przy wznowieniu firma zgodziła się m.in. na wcześniejszy dostęp rządu do przyszłych modeli i zgłaszanie wykrytych nadużyć.

Z Fable 5.1 może korzystać każda firma z odpowiednim planem Claude lub przez API, czyli interfejs do łączenia modelu z własnymi systemami. W planach dla firm dostęp zależy od rodzaju planu i limitów użycia. W API cena wynosi 10 USD za milion tokenów wejściowych i 50 USD za milion wyjściowych (stan na 14 października 2026 r.); token to mniej więcej fragment słowa.

Mythos 5.1 dostają tylko zweryfikowane organizacje i specjaliści od bezpieczeństwa w ramach programu Cyber Verification Program. Wniosek składa się przez portal Anthropic, a dostęp obejmuje wyłącznie własny kod i systemy organizacji. Cena w API jest taka sama jak dla Fable. W zamian za łagodniejsze blokady program wymaga m.in. przechowywania historii rozmów.

Dla typowej firmy produkcyjnej czy handlowej, która nie tworzy własnego oprogramowania, samodzielny dostęp do Mythosa ma niewielki sens. Większą wartość da Ci pytanie dostawców oprogramowania i firmy, która obsługuje Twoje IT, czy sami korzystają z takich narzędzi.

Dotąd bezpieczeństwo wielu średnich firm opierało się na cichym założeniu: jesteśmy za mali, żeby ktoś poświęcał nam czas. Ręczne szukanie luk było drogie, więc przestępcy wybierali duże cele albo gotowe, znane błędy. Modele takie jak Mythos obniżają koszt tej pracy dla każdego, kto ma do nich dostęp.

Anthropic świadomie oddał pełną wersję najpierw obrońcom, żeby zdążyli załatać najważniejsze oprogramowanie. To jednak przewaga tymczasowa. Inne firmy i państwa rozwijają podobne modele, a nie wszystkie stosują takie same ograniczenia.

Dla Twojej firmy oznacza to przede wszystkim krótszy czas na reakcję. Gdy producent publikuje poprawkę, przestępcy mogą szybciej zrozumieć, jaką lukę zamyka, i zaatakować tych, którzy jej nie zainstalowali. Firma, która aktualizuje systemy raz na kwartał, daje im na to coraz więcej czasu.

Żadna z poniższych zmian nie wymaga dostępu do Mythosa ani dużego budżetu. To podstawy, które w świecie szybszych ataków przestają być opcjonalne. Kolejność odpowiada temu, od czego zwykle warto zacząć.

Weźmy hipotetyczną firmę dystrybucyjną na 90 osób z systemem ERP, sklepem internetowym i kilkoma programami od lokalnych dostawców. Pierwszy krok to lista tych systemów z nazwiskiem osoby odpowiedzialnej za każdy z nich. Już ona zwykle pokazuje, że nikt nie pilnuje aktualizacji sklepu albo starego serwera plików.

Przez niecałe trzy tygodnie Fable 5 i Mythos 5 były niedostępne dla wszystkich, także dla polskich firm. Decyzję podjął rząd innego państwa, a dostawca nie mógł jej obejść. Podobnie może się zdarzyć z każdym narzędziem AI z powodu przepisów, sankcji, awarii albo zmiany cennika.

Nie chodzi o to, żeby rezygnować z AI. Chodzi o to, żeby przy każdym ważnym procesie zadać pytanie: co zrobimy, jeśli ten model jutro przestanie działać? Odpowiedź powinna trafić do planu ciągłości działania, czyli dokumentu opisującego, jak firma pracuje w razie awarii.

W praktyce wystarczą trzy zasady. Proces powinien działać także na innym modelu, nawet jeśli gorzej. Dane i instrukcje dla AI przechowujesz u siebie, a nie tylko u dostawcy. Ludzie powinni umieć wykonać kluczowe zadanie ręcznie, choćby wolniej.

Od 3 kwietnia 2026 r. obowiązuje nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, która wdraża w Polsce unijną dyrektywę NIS2. Dotyczy ona podmiotów kluczowych i ważnych, czyli głównie średnich i dużych firm z sektorów wymienionych w ustawie. Firmy objęte ustawą mają czas do 3 kwietnia 2027 r. na wdrożenie systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji i pozostałych obowiązków.

Ustawa nie wspomina o modelach AI, ale wymaga zarządzania ryzykiem adekwatnego do zagrożeń. Jeśli atakujący mogą szybciej znajdować luki, ocena ryzyka sprzed dwóch lat może już nie wystarczać. Kierownik podmiotu może przy tym odpowiadać osobiście, a kara dla podmiotu kluczowego sięga 10 mln euro lub 2% przychodów. Kary pieniężne organy mogą nakładać od 3 kwietnia 2028 r., ale termin wdrożenia obowiązków mija rok wcześniej.

Jeśli Twoja firma podlega ustawie, dopisz do najbliższego przeglądu ryzyka dwa punkty. Pierwszy to szybsze ataki wspierane przez AI i rzeczywisty czas instalowania poprawek. Drugi to zależność od zewnętrznych dostawców AI w ważnych procesach.

Jeśli w Twojej firmie nadal nie ma kopii zapasowych sprawdzonych odtworzeniem, logowania dwuskładnikowego do poczty i aktualnych systemów na komputerach, zacznij od tego. Mythos niczego tu nie zmienia, bo takie braki przestępcy wykorzystują od lat bez pomocy AI.

Podobnie nie ma sensu kupować specjalistycznych narzędzi AI do szukania luk, jeśli nie masz osoby, która przeczyta wyniki i dopilnuje poprawek. Raport z setką znalezionych problemów bez nikogo, kto je usunie, nie zwiększa bezpieczeństwa. Specjaliści od bezpieczeństwa zwracają uwagę, że najwolniejszym etapem jest dziś sprawdzanie i naprawianie błędów przez ludzi, a nie samo ich znajdowanie.